Zobacz tutaj, gdzieś pod skórą

cięgle czujesz dotyk palców,

nawet gdy uczucia runą

pozostaje pamięć czasu.

W uszach dzwoni dawny budzik,

z tego dnia, co był tak ważny,

zostawiłaś na koszuli

odcisk szminki, dowód jawny.

Zapach ciała, szmer oddechu,

łaskotanie krótkich włosów,

kawa pita bez pośpiechu,

głębia źrenic jego oczu.

I nad ranem, po zbudzeniu,

wśród ciemności drugie tętno,

pierwszy raz tak od niechcenia,

mętlik myśli tworzył jedność.

Ref.

Teraz myślisz o tych czasach,

że to coś pięknego było,

chociaż mówią, by nie wracać,

do przeszłości i żyć chwilą.

Ale ty nie czujesz bólu,

lecz zadumę, tę spokojną,

odrobinę w głowie szumu,

melancholię całkiem znośną.

To dodaje tobie siły,

bo już wiesz, że umiesz kochać,

bez wyrzutu i bez winy,

dalej stać na twardych nogach.

A więc w przyszłość patrzysz śmiało,

i cokolwiek ta przyniesie,

weźmiesz w serce tylko światło,

oraz garść pięknych uniesień.